หน้าหลัก
วิสัยทัศน์
บุคลากร
หลักสูตร
หลักภาษาไทย
ภาษาไทยพื้นฐาน
ทำไมต้องเรียนภาษาไทย
คำในภาษาไทย
ภาษากับวัฒนธรรม
ประโยคในภาษาไทย
สุภาษิตคำพังเพย
วรรณคดีเเละวรรณกรรม
วันภาษาไทย
วันสุนทรภู่
รูปเเบบการเขียนจดหมาย
คำราชาศัพท์
การบูรณาการ
ภาพกิจกรรม
เว็บที่เกี่ยวกับภาษาไทย
ผู้จัดทำ

 

สุภาษิต คำพังเพย

สุภาษิต ความหมายตามพจนานุกรม หมายถึง คำกล่าวที่มีคติควรฟัง

สุภาษิตจึงมีลักษณะเดียวกับสำนวนและคำพังเพย แต่มีจุดมุ่งหมายเพื่อการสั่งสอน เตือนสติ

ให้คิไม่มีการเสียดสีหรือติชมอย่างคำพังเพยเป็นถ้อยคำที่แสดงหลักความจริงเป็นที่ยอมรับ

กันโดยทั่ว ๆไปภาษิตนี้ยังมีความหมายรวมไปถึงสัจธรรมคำสั่งสอนที่เป็นความจริงอันเที่ยง

แท้ทางศาสนาด้วย เช่น ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน คนล่วงทุกข์ได้เพราะความเพียร ฯลฯ แต่เรานิยม

เรียกสัจธรรมเหล่านี้ว่า "สุภาษิต"เช่น กินปูนร้อนท้อง

 คำพังเพย ความหมายตามพจนานุกรมหมายความว่า"คำที่กล่าวขึ้นลอยๆเป็นคำกลาน

เพื่อตีให้เข้ากับเนื้อเรื่อง" คำพังเพยเป็นถ้อยคำที่มีลักษณะเดียวกับสำนวน แต่ต่างจากสำนวน

ตรงที่มีจุดมุ่งหมายเชิงสั่งสอน แต่เป็นไปในทำนองเสียดสี ประชดประชัน แฝงความหมายเชิง

ติชมไว้ด้วย คำพังเพยส่วนมากมีลักษณะเป็นข้อคิด และมีความหมายลึกซึ้ง เนื้อความที่สั่งสอน

นั้น ไม่ได้เป็นความจริงอันเที่ยงแท้ เช่น กรุงศรีอยุธยาไม่สิ้นคนดี 

 


 

 

โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์สุราษฎร์ธานี